توں مینوں پڑھیا ای نئیں ( شاعرہ : رمندر رمی)

 ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਨਾਮਵਰ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸ਼ਾਇਰਾ ਰਮਿੰਦਰ ਰੰਮੀ ਹੁਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਨਜ਼ਮ: 

' ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ' 

  ਬਾਹਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ , ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ 

  ਅਸਲੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ  ਦਿਲ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ 

         ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਦਾਸ ਦੇਖ 

       ਆਪ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਏ 

       ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਰਦ ਦੇਖ ਆਪ 

        ਦਰਦ ਨਾਲ ਤੜਪ ਉੱਠੇ 

        ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਪਲਕਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ 

        ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਦੀ 

       ਉਸਨੂੰ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਦੇਖ 

       ਤੈਨੂੰ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਦੀ 

        ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ 

             ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਦੀ 

         ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਦਰਦੀਲੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨੂੰ 

        ਪਹਿਚਾਨਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਕਦੀ 

           ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਪਿੱਛੇ 

       ਛੁਪੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਦੀ 

            ਨਾ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ਮੇਕਪ ਦੀ ਤਹਿ ਨੀਚੇ 

              ਅਣਗਿਣਤ ਤਹਿਆਂ ਆਪਣੇ 

            ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਛੁਪਾਈ ਬੈਠੀ ਹੈ ਉਹ   ਜੇ ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ 

              ਤਾਂ ਕੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਸ ਬਾਰੇ 

                ਇਸੇ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ 

                 ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ 

                  ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ 

                  ਗੁਆਚ ਨਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਕਿਤੇ 

                      ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ 

             ਹਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ । 

 

                         ਰਮਿੰਦਰ ਰੰਮੀ 

'توں مینوں پڑھیا ہی نہیں ' 

باہری سُندرتا ، سُندرتا نہیں ہندی

اصلی سُندرتا تے دِل دی ہندی ہے

جو کِسے نوں اُداس دیکھ

آپ اُداس ہو جائے

کِسے دا درد دیکھ آپ

درد نال تڑپ اُٹھے

توں اُس دے پلکاں پچھے ہنجھوآں نوں

محسوس کیتا کدی

اُس نوں درد وِچّ دیکھ

تینوں درد محسوس ہویا کدی

توں اُس دی خاموشی تے اُداسی نوں

پڑھیا کدی

توں اُس دی دردیلی مُسکراہٹ نوں

پہچانن دا یتن کیتا کدی

توں اُس دے ہار شنگار پچھے

چھپے درد نوں محسوس کیتا کدی

نہ جانے آپنے میکپ دی تہہ نیچے

انگنت تہیاں آپنے

درد دیاں چھپائی بیٹھی ہے اوہ

جے توں اُس دا اندرلا ہی نہیں پڑھیا

تاں کی جاندا ہے اس بارے

اسے لئی کہندی ہاں کہ

توں مینوں پڑھیا ہی نہیں

مینوں پڑھیا ہندا تے توں وی

گواچ نہ گیا ہندا کِتے

توں مینوں پڑھیا ہی نہیں

ہاں توں مینوں پڑھیا ہی نہیں ۔ 

رمندر رمی

پنجابی غزل ( میں میں دی رٹ )شاعر : موہنپریت سنگھ پتڑ

 ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਉੱਘੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸ਼ਾਇਰ ਮੋਹਣਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਪੱਤੜ ਹੁਰਾਂ  ਦੀ ਇਕ ਨਜ਼ਮ: 

ਮੈਂ  ਮੈਂ  ਦੀ  ਰਟ  ਲਾ  ਕੇ  ਬੰਦਾ।

ਫਸਦਾ ਅਹੰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬੰਦਾ। 

میں میں دی رٹ لا کے بندہ

پھسدا  اہں  وِچّ   آ کے  بندہ

ਮਹਿਲਾਂ ਵੱਲ  ਹੁਣ ਝਾਕੇ ਟੇਢਾ ,

ਆਪਣੀ  ਕੁੱਲੀ ਢਾਹ ਕੇ ਬੰਦਾ

1

محلاں ولّ ہُن جھاکے ٹیڈھا

آپنی  کُلّی  ڈھاہ   کے   بندہ

ਦਾਤੇ  ਦਾ ਨਾ  ਸ਼ੁਕਰ ਗੁਜ਼ਾਰੇ, 

ਰਹਿੰਦਾ  ਭੁੱਖਾ  ਖਾ  ਕੇ  ਬੰਦਾ।

داتے  دا نہ شُکر   گزارے

رہندا بھکھا کھا کے بندہ

ਮੈਲ਼ ਨਾ ਛੱਡੇ  ਤਨ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, 

ਫਿਰਦਾ  ਰੋਜ਼   ਨਹਾ ਕੇ ਬੰਦਾ।

میل نہ چھڈے تن دی مِٹّی

پِھردا   روز   نہا  کے  بندہ

ਉੱਡਦੇ  ਪੰਛੀ  ਕੋਸ  ਰਿਹਾ ਏ,

ਆਪਣੇ   ਖੰਭ ਕਟਾ  ਕੇ ਬੰਦਾ। 

اڈدے پنچھی کوس رہا اے

آپنے   کھنبھ   کٹا کے  بندہ

ਬੜੀ  ਦੁਚਿੱਤੀ ਰਹਿੰਦੀ ਅੰਦਰ,

ਆਪੇ ਲਿਖਦਾ ਢਾਹ  ਕੇ  ਬੰਦਾ।

بڑی   دُچتّی  رہندی   اندر

آپے  لِکھدا  ڈھاہ  کے  بندہ

ਫੂਕਾਂ  ਮਾਰ  ਬੁਝਾਉਣੀ ਚਾਹੇ,

ਤੇਲ  ਅੱਗ  ਤੇ  ਪਾ  ਕੇ ਬੰਦਾ।

پھوکاں مار بجھاؤنی چاہے

تیل  اگّ   تے   پا  کے   بندہ

ਵਿੱਚ ਥਲਾਂ  ਦੇ  ਸੱਚਾ ਬਣਦਾ,

ਪਾਣੀ   ਪਾਣੀ   ਗਾ ਕੇ  ਬੰਦਾ।

وِچّ  تھلاں  دے  سچّا  بندا

پانی   پانی  گا   کے   بندہ

ਮਨ ਦੀ  ਵੇਦਨ  ਸਮਝੇ ਕਿੱਥੋਂ,

ਬਾਹਰੋਂ  ਸ਼ੋਰ  ਮਚਾ  ਕੇ  ਬੰਦਾ।

من دی ویدن سمجھے کتھوں

باہروں   شور   مچا  کے  بندہ

ਕਰ  ਕੇ  ਅੱਖਾਂ  ਬੰਦ  ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ,

ਪੱਥਰਾਂ  ਅੱਗੇ  ਜਾ  ਕੇ   ਬੰਦਾ।

کر کے اکّھاں بند  کھڑھا ہے

پتھراں  اگے  جا   کے  بندہ 

ਮੋਹਣਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਪੱਤੜ 

موہنپریت سنگھ پتّڑ

نویں سال دا گیت (شاعر : امرجیت سنگھ جیت )

 

ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਗੀਤ 

ਨਵੇਂ  ਸਾਲ  ਦੀ  ਸਭਨਾਂ  ਨੂੰ ਲੱਖ-ਲੱਖ ਵਧਾਈ, 

ਆਉ  ਯਾਰੋ  ਹਾਸੇ  ਵੰਡੀਏ  ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਸਵਾਈ। 

ਚਹਿਕ ਉਠੇ ਹਰ ਵਿਹੜਾ ਐਸਾ ਰੰਗ ਜਮਾਈਏ, 

ਮੋਹ  ਦੇ  ਦੀਵੇ   ਬਾਲ  ਕੇ  ਧਰਤੀ  ਰੁਸ਼ਨਾਈਏ। 

نویں سال دی سبھناں نوں لکھّ-لکھّ ودھائی،

آؤ یارو ہاسے  ونڈیئے  خوشی ہووے سوائی ۔

چہک   اُٹھے  ہر   وِہڑا   ایسا   رنگ   جمائیے،

موہ  دے  دیوے   بال کے   دھرتی  رشنائیے ۔ 

ਗਿਲੇ-ਸ਼ਿਕਵੇ  ਹੋਵਣ ਦੂਰ ਸਭੇ ਮੁੱਕ  ਜਾਏ ਜੁਦਾਈ, 

ਅਮ੍ਰਿਤ   ਵਰਸੇ  ਧਰਤ   'ਤੇ ਚਾਅ ਲਏ ਅੰਗੜਾਈ । 

ਸਭ ਭੁੱਲ ਕੇ ਯਾਦਾਂ ਕੌੜੀਆਂ ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਵਧਾਈਏ।

گِلے شکوے ہوون دور سبھے  مُکّ جائے جدائی،

امرت  ورسے   دھرت  'تے   چاء   لئے   انگڑائی ۔

سبھ بھلّ کے یاداں کوڑیاں اسیں پیار ودھائیے 

ਨਾ  ਸੁੰਨੀ  ਹੋਵੇ ਮਾਂਗ  ਕੋਈ ਨਾ  ਭਰੇ  ਹਟਕੋਰਾ, 

ਨਾ ਭੈਣ  ਕੋਈ  ਤਰਸੇ  ਵੀਰ  ਨੂੰ, ਨਾ  ਹੋਵੇ ਝੋਰਾ। 

ਰਹੇ ਗੋਦ ਭਰੀ ਹਰ ਮਾਂ ਦੀ ਐਸੀ ਸੁੱਖ ਮਨਾਈਏ। 

نہ سُنی  ہووے  مانگ کوئی  نہ بھرے  ہٹکورا۔

نہ بھین کوئی ترسے ویر نوں، نہ ہووے جھورا۔

رہے گود بھری ہر ماں دی  ایسی  سکھّ  منائیے 

ਸਭ ਪਿੰਡਾਂ,ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਕਸਬਿਆਂ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, 

ਹੱਸਣ-ਵੱਸਣ ਵਣਜੀਈਏ ਨਾਲੇ ਹਾਲ਼ੀ-ਪਾਲ਼ੀ।

ਮਿਹਰ ਪਵੇ ਕਰਤਾਰ, ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਈਏ,

سبھ  پنڈاں،  شہراں  قصبیاں   ہوئے   خوشحالی،

ہسن  -  وسن      ونجیئیے     نالے    ہالی  -  پالی۔

مِہر     پوے     کرتار  ،    اسیں     شُکر     منائیے،

ਹੋਵੇ  ਅਮਨ-ਈਮਾਨ  ਜਗ 'ਤੇ  ਬੰਦ  ਹੋਣ  ਧਮਾਕੇ,

ਨਾ   ਹੱਕ  ਕਿਸੇ  ਮਜਲੂਮ  'ਤੇ  ਕੋਈ   ਮਾਰੇ  ਡਾਕੇ। 

ਮੁੱਕੇ ਰੇੜਕਾ ਕਾਣੀ ਵੰਡ ਦਾ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰ ਜਾਈਏ, 

ہووے امن-ایمان جگ  تے  بند ہون  دھماکے،

نہ  حقّ   کِسے  مظلوم تے کوئی مارے  ڈاکے۔

مُکُے ریڑکا کانی ونڈ دا  ایسا  کمّ کر جائیے،

ਵਧੇ   ਹਰਿਆਲੀ   ਜੀਵ-ਜੰਤ   ਸਭ  ਰੱਜ ਕੇ  ਖਾਵੇ, 

ਹੋਣ  ਮੁਰਾਦਾਂ  ਪੂਰੀਆਂ,  ਨਾ   ਕੋਈ  ਮਨ  ਤਰਸਾਵੇ। 

ਖੁਸ਼-ਆਮਦੀਦ ਨਵੇਂ ਸਾਲ'ਜੀਤ'ਫੇਰ ਆਖ ਬੁਲਾਈਏ,

ودھے  ہریالی  جیو-جنت  سبھ رجّ کے کھاوے،

ہون مُراداں   پوریاں  نہ  کوئی  من  ترساوے۔

خوش-آمدید نویں سال'جیت'فیر آکھ بلائیے،

  

ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀਤ 

919417287122