ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਵਾਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਚਾਵਾਂ ਵਰਗੇ
ਡਾਢੇ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਇਹ , ਬੋਲ ਦੁਆਵਾਂ ਵਰਗੇ
نِکّے نِکّے واکاں دے وِچ ، وڈے چاواں ورگے
ڈاڈھے چنگے لگدے نے ایہ، بول دُعاواں ورگے
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਘੁੰਮ ਘੁਮਾ ਕੇ, ਵੇਖ ਲਈ ਹੈ ਆਪਾਂ
ਐਪਰ ਕਿਧਰੇ ਲੱਭਦੇ ਹੈ ਨਾ , ਸਾਕ ਭਰਾਵਾਂ ਵਰਗੇ
ساری دنیا گھمّ گھما کے ، ویکھ لئی ہے آپاں
اَیپر کدھرے لبھدے ہے نہ ، ساک بھراواں ورگے
ਅੰਨ੍ਹੀ ਦੌੜ 'ਚ ਬੰਦਾ ਜਦ ਵੀ, ਹਫ ਕੇ ਹੈ ਬਹਿ ਜਾਂਦਾ
ਲੱਭਦੈ ਫੇਰ ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ , ਰਿਸ਼ਤੇ ਛਾਵਾਂ ਵਰਗੇ
انھی دَوڑ 'چ بندہ جد وی، ہپھ کے ہے بہِ جاندا
لبھدَے فیر گواچے ہوئے ، رِشتے چھاواں ورگے
ਪੀਜੇ ਬਰਗਰ ਵੰਨ ਸਵੰਨੇ ਖਾਣੇ ਹੋਰ ਬਥੇਰੇ,
ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਕੌਣ ਖਵਾਉਂਦੈ , ਫੁਲਕੇ ਮਾਵਾਂ ਵਰਗੇ
پیجے برگر ونّ سونے کھانے ہور بتھیرے،
پردیشاں وچ کون کھواؤندَے، پُھلکے ماواں ورگے
ਭੋਰਾ ਮਾਸਾ ਦਾਬੇ ਥੱਲੇ , ਤਾਪ ਚੜਾ ਜੋ ਲੈਂਦੇ
ਝੱਟ ਬਦਲਦੇ ਵੇਖੇ ਨੇ ਮੈਂ , ਸ਼ਖ਼ਸ ਹਵਾਵਾਂ ਵਰਗੇ
بھورا ماسہ دابے تھلّے ، تاپ چڑا جو لَیندے
جھٹّ بدلدے ویکھے نے میں، شخس ہواواں ورگے
ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਬਸ , ਜੀਵਨ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ
ਨਿੱਤ ਦੇ ਰੋਸੇ , ਝੋਰੇ ਹੁੰਦੇ , ਘੋਰ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਵਰਗੇ
پیار محبت ہُندا ہے بس ، جیون لئی خوشحالی
نتّ دے روسے ، جھورے ہُندے ، گھور سزاواں ورگے
ਪਿਆਰ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਸਭ ਨੂੰ, ਉਹ ਤਾਂ ਰੰਗ ਨੇ ਦਿੰਦੇ
ਜਿਹੜੇ ਹੁੰਦੇ ਸੱਜਣ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਰਗੇ
پیار دے رنگاں دے وچ سبھ نوں، اوہ تاں رنگ نے دِندے
جِہڑے ہُندے سجن غزلاں تے کوتاواں ورگے
ਭਟਕਣ ਅੰਦਰ 'ਜੀਤ' ਕਦੇ ਵੀ , ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਾ ਹੁੰਦਾ
ਸਹਿਜ -ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਬਹਿ ਕੇ ਫੁਰਨੇ ਫੁਰਨ ਸੁਝਾਵਾਂ ਵਰਗੇ
بھٹکن اندر 'جیت' کدے وی ، کوئی حلّ نہ ہُندا
سہج سبھا وچ بہِہ کے پھرنے پھُرن سجھاواں ورگے
ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀਤ
امرجیت سنگھ جیت
No comments:
Post a Comment